I już po ... garażu

W grudniu 2021 obiecałam dać autko wnukowi na 18 urodziny. Warunkiem przekazania fizycznego było zrobienie przez niego prawa jazdy. Jesienią 2022 roku oddałam i przekazałam autko wnukowi a niespełna pół roku później sprzedaję garaż. Szybko się pożegnałam z prywatną komunikacją a te kilka miesięcy dały mi pewność, że mi autko niepotrzebne (no może kiedyś Smart na spółkę z siostrą). I okazało się, że komunikację miejską mam już od dawna za darmo z uwagi na sędziwy wiek. Jak to wszystko dobrze się składa. 

       O ile sprawa kupca garażu układała się nadzwyczaj szybko, za szybko nawet, to już dokumentacja do aktu notarialnego jak po grudzie. Jeszcze kilka lat temu to co mam by wystarczało ale teraz potrzebne jakieś dodatkowe papiery. A to wypis z rejestru gruntu w KW, a to wyrys z mapki ewidencyjnej, a to zaświadczenie czy jest plan zagospodarowania przestrzennego, a to czy działka jest objęta planem urządzenia lasu. A każdy z dokumentów w innym miejscu miasteczka i miasta. I w prawie każdym trzeba się dodzwonić by dostać numerek i umówić na na wizytę. 

       Może to i dobrze, bo mam czas by spokojnie przepatrzyć co tam w garażu uzbierałam przez lata a zwłaszcza co tam przywiozłam niedawno z chatty na skraju. I dobrze się składa, że za niemały grosz zleciłam uprzątnięcie swojej piwnicy bo mam teraz sporo miejsca do przeniesienia przydasiów i pamiątek z garażu, oczywiście po dokładnym ich przesortowaniu. Ale to, jak zwykle, wcale niełatwe. I okazało się, że teraz mam wprawdzie pusty garaż ale zapełnioną do połowy piwnicę.  

15 dzień lutego 2023 roku, dzień po Walentynkach, środa - Oj, ale się działo!!! O 11 tej u Notariuszki sprzedaję garaż, dostaję gotówkę, przekazuję klucze. O 12 tej wracam do mieszkania i przeliczam gotówkę układając ją na stole, nacieszając się tym widokiem i nawet robię zdjęcia. O 13 tej jadę do miasta z duszą na ramieniu wpłacić gotówkę ( pełną pękatą kopertę) na swoje konto. O 14 tej dzwonię do sąsiadów by pomogli w przeprowadzce i umawiam się na 16.30 pod już nie moim garażem. O 15 tej wracam z miasta do miasteczka i mieszkania by zrobić przelew dla córeńki. O 16 tej czekam na kuriera w sprawie skarpet. O 16.30 idę pod garaż, jest tu już sąsiad Zbyszek. Rozpalamy grilla bo ja w ostatniej chwili pomyślałam, by zrobić pożegnanie. Powoli schodzą się sąsiedzi i nowi właściciele. Pogoda cudna, warunki spartańskie, czteropaki piwa i kiełbaski czekają chociaż zapomniałam o chlebie. W międzyczasie meni pakują moje przydasie i przewożą je do piwnicy. Przyjęcie bufetowe trwa do późnego wieczora, dyskusje ostre ale przyjazne, kilka osób a różne poglądy. Na jutro został do zabrania tylko grill i spisanie stanu licznika ee.  

Odgrzebałam stary cytat który kiedyś mnie uspakajał i inspirował przy podejmowaniu decyzji: 'To albo coś jeszcze lepszego, stanie się dla mnie rzeczywistością (albo: Z tej sytuacji wyniknie tylko coś dobrego) - w całkowicie zadawalający i harmonijny sposób, ku pożytkowi i najwyższemu dobru wszystkich, których to dotyczy. Wszystko jest jak ma być"   A Ola akurat napisała Hymn na Tłusty Czwartek z takim refrenem " Wcinaj pączki póki czas, może to ostatni raz? Pitu pitu, granie w banię, co się ma stać to się stanie" To samo tylko w pigułce. Tutaj ten wiersz, słodko gorzki ale prawdziwy do bólu. Przeczytajcie koniecznie. Ja go tu zamieściłam za zgodą Oli by sobie do niego wracać co jakiś czas. Przytulam Cię Oleńko. 

Tym razem ku pożytkowi i najwyższemu dobru Asi i Dżeja. I Moniki i Wieśka bo życzę im zadowolenia z posiadania i użytkowania już niemojego garażu. 

Plusy i minusy życia na rozdrożu

Pamiętam jak od końca lata 2021 roku rozglądałam się za działką ROD, bo mi brakowało ziemi do grzebania po sprzedaży chatty na skraju - a jednak przez półtora roku się nie zdecydowałam na żadną. I wyszło na dobre w świetle ostatnich planów wyprowadzki z mieszkania i z miasteczka. 😊😘

Ale też pamiętam, że robiłam REMONCIK KUCHNI latem 2022 roku bo wtedy jeszcze nie myślałam o żadnej zmianie. To źle bo zainwestowałam niepotrzebnie. ☹😥

 I jak ubiegłego roku późną jesienią prawie zakupiłam przyczepę kempingową by ją postawić przed garażem. Ale okazało się, że najpierw trzeba utwardzić trawnika pod przyczepę a zanim znalazłam fachmana od tej roboty przyczepę mi podkupiono. Przez kilka dni byłam zła i zawiedziona, potem mi przeszło a teraz okazuje się, że To było dobre bo teraz planuję sprzedać garaż 😊😘

Teraz czas intensywny bardzo. Kupcy do garażu napierają, chociaż mnie się nie spieszy. Po jednym spontanicznym, dla rozeznania, telefonie na ogłoszenie "kupię garaż" już miałam kupca ale powiadomiłam go o ustnej umowie prawa do pierwokupu sąsiada. Wcześniejsze rozeznanie pozwoliło mi ustalić cenę.  Spotkałam się z sąsiadem w garażu (oboje mamy do niego klucz), przedstawiłam sprawę i dałam mu dwa tygodnie do namysłu, bo mówił, że on nie ale może dzieci jako lokata kapitału. Zadzwonił nazajutrz, że on nie ale jego dobry znajomy chce bardzo i on go poleca. Ale czy to jest nadal prawo pierwokupu? No cóż, cena dla sąsiada była promocyjna ale znajomy sąsiada to już inna sprawa. Więc ja zadzwoniłam do pierwszego kupca, że sprawa nieaktualna, bo sąsiad jednak skorzysta z prawa pierwokupu. I tu oboje mamy moralne wątpliwości bo sprzedaję garaż jednak za cenę rynkową ale jednak jakby z prawem do pierwokupu. To trochę a nawet jakby mocno zagmatwane a ja nawet nie pozbierałam więcej ofert, bo te dwie tak mnie zakałapućkały, to wszystko działo się w ciągu dwóch dni. 

Rozpuściłam wici ustne, że zamierzam sprzedać mieszkanie i narazie zgłaszają się znajomi znajomych na oglądania ale bez deklaracji z żadnej ze stron. Ja tylko robię rozeznanie, nie znam wartości mieszkania ani terminu sprzedaży i wyprowadzki.

A tu w trakcie jazdy autobusem dzwonią z propozycją dwupokojowego mieszkanka w Domu Seniora, dostępnego od zaraz. Ale ja po pierwsze nie wiem czy tego jeszcze chcę a po drugie nie spełniam warunków niemania mieszkania i sporej sumy do wpłaty. Odmawiam i nie korzystam. 

Zakraplanie oka już tak mi się uprzykrzyło, że pojechałam na wizytę kontrolną też we wtorek ale tydzień wcześniej. I mnie odesłali ( słusznie) bo to za wcześnie. 

Mam taki zwyczaj że rano, zaraz po wstaniu biegnę, idę, kuśtykam do okien. I tak było dzisiaj. A tam od zachodu dwaj meni mierzą nasze drzewa. Podobno znowu chodziła lista i większość podpisała się za ich wycięciem. To bardzo zła wiadomość ale w świetle planów sprzedaży mieszkania troszkę się jakby cieszę bo mniej mi będzie żal go opuszczać. Więc poszłam po aparat i cykam dopóki jeszcze są i osłaniają blok sąsiedni. Cykam codziennie bo niezadługo będzie tu łyso i pusto, tylko widok na sąsiedni blok.

Telefon cały czas rozgrzany, nie dzwoniono do mnie tyle od czasu sprzedaży chatty. I to też plusy i minusy, bo stres i nerwy ale i energia i witalność. Po prostu młodnieję i strach o demencję i choroby się oddala. 

I tak mi mijają tygodnie. Dzień piżamowy, leniwy a potem dzień intensywny i pełny wrażeń, aż do zadyszki. Więc jednak nadal "Krystynka w podróży"

Tryb letni i zimowy

Nadal myślę w dzień świadomie i w nocy podświadomie jak to będzie mieszkać ciasno z drugim, choć serdecznym ale innym człowiekiem, z dużym niemowlakiem (chory z alzheimerem) i małą psinką ze schroniska. I aż buzia mi się roześmiała i napięcie zelżało jak Anna B posunęła mi stronę z rysunkami Inge Look, których kilka załączam. Bo może tak być właśnie, zabawnie i serdecznie. Może tylko może tak bywać czasem. Ja jestem za, nie tylko obowiązki ale luzik też.

Ostatnio skupiam się na zbyciu garażu, to może być drugi etap sprzedaży i pozbywania się własności. To wydaje się być łatwe odkąd znalazłam akt notarialny (szukałam całe trzy doby, dopiero św. Antoni i Leszek P pomogli). Bo tu mam już chętnych a i cena satysfakcjonująca. Tylko wyznaczyć termin. Co innego sprzedaż mieszkania, tu całkiem insza inszość ☹. I kupców brak i ceny niesatysfakcjonujące 😥

Cały XXI wiek pomieszkiwałam w mieszkaniu, chatcie i domu rodzinnym w trybie letnim i zimowym. W mieszkaniu letni to czas całego mieszkania bez stryszku. Więc kuchnia z gabinetem, łazienka i przedpokój, salon i balkon. A czas zimowy bez salonu i balkonu więc kuchnia z gabinetem, łazienka,  przedpokój i stryczek. Na skraju lato to weranda, letnia kuchnia i działka a zimą kuchnia i salonik. Taki też czas planuję w domu rodzinnym. Latem bardziej gołębnik i taras i tarasik a zimą sypialnia i gabinet.  
Nadal się zastanawiam, by nie było tak jak na tym rysunku, a jeśli już tak to tylko na chwilę. Każda z nas musi przyjąć plusy i minusy wspólnego zamieszkiwania. A nawet te plusy ujemne i minusy dodatnie też.