Lipcowe spotkania '25

Jako się planowało, tako też wykonało, na pożytek nasz i całego świata!!! Bo miłość rodzinna to energia pozytywna dla całego Świata. 

25.07 - piątek - Późnym wieczorem przyjeżdża Córeczka Asia z mężem Lesiem i synem Maro. Przychodzą się przywitać a potem idą nocować u Mireczki.

26.07 - sobota - Spotykamy się na śniadaniu a potem Ja z grupą wrocławską jadę na działkę 'do prac wykończeniowych' przy domku. W domku drabinki białe, przystosowanie szafki i przesunięcie kanapy wykonano jak z Halinką przyjechała 'warszawka' z Ilonką po raz pierwszy. A potem już praca wre bo jest nas 8 osób więc po kolei drabinki na tarasie, deska kompozytowa na poręczy, drewutnia z dawnego kompostownika, lustro na tarasie, pomalowanie ściany od wschodu i sporo drobnych innych.

I ucztowanie na tarasie czyli limoncello i ciasteczka Dżeja z Marysią. W międzyczasie popaduje ciepły deszczyk, co spędza nas ciasno i radośnie na taras, w trakcie prac a nawet po. 

 Popołudniu idziemy na obiad do Karczmy Polskiej, na piechotę bo to bliziutko. Przyjemne zaskoczenie i otoczenia i samej karczmy i jedzenia. Do powtórzenia i polecenia. 
Wracamy na działkę jak jeszcze jasno, prace zaplanowane skończone, rolne zostają bo mży i siąpi. Sprzątamy, zwłaszcza narzędzia i śrubki i podkładki; co Lesia, co Halinki, co moje i  wracamy na Rynek. A na Rynku atrakcje. Najpierw kawka i słodkie i trunki rozmaite w liwingu z widokiem na fontannę i Gryfa, potem odwiedziny gołębnika i prezenty wzajemne a jeszcze spacer na cmentarz by odwiedzić naszych kochanych zmarłych a potem piwka kraftowe na Rynku i już tradycyjne zdjątka na Gryfie.  

27.07 - niedziela -  Dziś po śniadaniu u Miry idziemy jeszcze na Rynek na kawkę i słodkie a przede wszystkim na prace komputerowe od młodzieży dla nas. Osobno Halinka z Dżejem, a osobno Ja z Maro. 

A po południu w jeszcze jedziemy na działkę po zapomniane drobiazgi a ja robię kilka fotek. Warszawka odwozi mnie na Rynek i to już koniec imprezki 'odwiedziny u rodziny'.

29.07 - wtorek - Rankiem, o 7.45 wyjazd z Mielca do Rzeszowa. Bo przed 10-tą spotkanie koleżeńskie  z Kobietami z pracy czyli z Olą K, Jadzią D i Tereską S. Nie widziałyśmy sie już kilka lat w tym składzie . Z samego spotkania nie mam fotek, tyle było wrażeń serdecznych ale z drogi do spotkania i owszem, kilka.
A przed południem zamawiam taxi do Bog, w samo południe. I sprawy służbowe były i przystawki i obiad smakowity i obfity też był chociaż deser już sie nie zmieścił. 

Przygotowanie do letniej, rocznicowej wizyty Rodzinki.

Spotkanie dopiero za trzy tygodnie ale jak już tradycyjnie, przygotowujemy front robót i zadań, by się goście nie nudzili a przede wszystkim by czuli się użyteczni i pożyteczni i by nam po nich coś zostało do wspominania. A to zrobiła Asia, a to Lesiu, to znowu Bandrzew, a to Agatka i to Maro. Na działce umocowanie drabinek na tarasie. Jedna pozioma od wschodu i sąsiada Henia, by dawała intymność, druga pionowa od zachodu by ocieniała taras od zachodzącego ale jeszcze mocno grzejącego słońca. I dwie od północy jako podpórki pod pnącza jakieś, typu klematis. Kupienie i zamontowanie pompy elektrycznej. Od trawić przy winogronach i poprawić płytki od strony zachodniej przy tarasie. A jak czasu wystarczy pomalować ścianę od wschodu i południa ale to nie jest pilne, może poczekać i rok i więcej. W domu sprawy elektroniczne, komputerowe .....

Bo to przede wszystkim spotkanie rocznicowe. Dwuletnia rocznica zaślubin Agatki i Andrzeja i pierwsza rocznica ślubu Asi i Lesia. Dwie, najważniejsze w ostatnim czasie, nasze rodzinne wydarzenia.Bo ja mam też swoje ważne ostatnio rocznice ale to jesienią więc o tem, potem. Narazie sympatyczny sąsiad Waldi, przywiózł nam na działkę półki, listwy, pojemniki, kompost .... A w trakcie przygotowania jest limoncello, taki letni trunek, też jakby tradycyjny już u nas przy lipcowych spotkaniach rodzinnych.

36 stopni Celzjusza

36,6 C to niby normalna temperatura ciała ale gdy na dworze prawie tyle, i to w cieniu, to już nie jest normalnie. Ratujemy się jak możemy. Na tarasie ciurkająca woda i wiejący wiatrak już nie wystarczą, trzeba siedzieć w domu z włączoną klimatyzacją. Młode gotowane ziemniaczki z masłem i koperkiem, mizeria z ogórków działkowych, pomidory do przegryzania, kefir do popijania - nic więcej mi nie potrzeba (oprócz pochmurnego nieba). 

I to w południe bo popołudniu przekroczyło 36,6 C a nawet 40 stopni koło 15 tej. Aż termometr się zapocił. Nie wychodzimy z psem na popołudniowy spacer bo jak to ktoś powiedział: Ubierz futro, zzuj buty i tak pójdź na spacer z psem w południe upalnego dnia a poczujesz jak się wtedy ma pies". 

Niby starka a niemądra. Położyłam się na chwilę, na kocyku i obrusie, wczesnym popołudniem, w półcieniu starej czereśni. Coś do picia, coś do rozrywki i przewracałam się z boku na boczek. Ale mnie zmorzyło gdy położyłam się na brzuszku, wiał lekki wiaterek, szumiały liście, latały motyle. Gdy się ocknęłam, leżałam w plamie słońca. Nie było to długo, może z godzinkę ale wieczorem plecy zaczęły boleć, spanie prawie żadne, wstałam przed szóstą i zebrałam się do domu. W domu dopiero się zobaczyłam. Plecy różowo czerwone, pieką i bolą, smarowanie i natłuszczanie, lekkie ubranko, spanie na brzuszku. Więc narazie, przez kilka dni, takie widoki nie dla mnie.