SLOT ART - po raz trzeci

Tak, tak, tak - po raz trzeci tydzień w namiocie, w tak pięknych okolicznościach, w tak miłym towarzystwie, tak rozrywkowo, nastrojowo, radośnie i melancholijnie.
Tym razem wzięłam podusię bo przezornie przed wyjazdem przeczytałam zeszłoroczną relację SLOT 2016
Więc i noce były wygodnie przespane i dni pełne energii i mocy.
Pewnego ranka, nie czekając w dłuuugiej kolejce do prysznica z ciepłą wodą, przy porannej toalecie, spotkałam czterech Proroków. Czterech braci: Jeremiasz, Zachariasz, Jonasz i Eliasz czy Izajasz. Czterech dorodnych młodzieńców myjących zęby przy umywalkach z zimną wodą. Czy jest drugie takie miejsce? A ja tak byłam przejęta, że nazwałam ich Aniołami.

 Śniadania na trawie, z widokiem na klasztor i kościół - bezcenne!

Po śniadaniu koncerty modlitewne, tym razem nie na dużej scenie tylko w kościele. Radosne uwielbienie dnia, życia i Boga. Śpiewem i tańcem, zasłuchaniem i kołysaniem. Każdy jak może, chce i czuje.
                                                           
Tym razem mój młodszy 14 letni wnusio i jego rówieśnicy postawili namioty nie obok ale nieopodal. Przychodzą meldować się na posiłki i tak bez powodu też.

Wybieram  maksymalnie trzy dziennie x 4 dni czyli 12 warsztatów a eliminuję prawie 140. I wielu z nich żal. Bo i manualne i sceniczne i muzyczne i sportowe i różne. Tym razem wybieram:
Na I turze od 11 do 13 tej - ebru czyli malowanie na wodzie
                                          - dendrologia
                                           - podaruj drugie życie czyli pierwsza pomoc. 
Na drugiej turze od 13 do 15 tej - quest prawdę Ci powie
                                                    - domki dla zapylających
                                                    - szablony na podkoszulkach

Na trzeciej turze od 15 do 17 tej - decoupage
                                                     - siej ferment
Ale tak się złożyło że nie miałam wtedy aparatu. Za to mam fotki z warsztatów i zabaw Maro.

Dla każdego coś miłego, potrzebnego, oczekiwanego. Czasem radosny tłum a czasem spokój klasztorny.

Jedzenie, mimo siermiężnych warunków, wcale wytworne. I towarzystwo takoż. 
A popołudniami, wieczorami i nocami koncerty, spektakle teatralne i kabaretowe, filmy, spotkania autorskie, wystawy, kluby, slajdowiska.

No i można też nie biegać z imprezy na atrakcję tylko siedzieć na kocykach pod platanem i patrzeć i słuchać i czytać i podjadać - godzinami.  Bo tyle dzieje się wokoło!!!

 Był też moment niebezpieczny, bo w czasie burzy i wichury złamało się u podstawy olbrzymie, stare drzewo. Na szczęście skończyło się na strachu i zadrapaniach. Cóż, stary zespół poklasztorny, stare drzewa.

 Zielona noc nieprzespana więc rano, przy pakowaniu młodzież padła z niedospania. 

A takie praktyczne pamiątki i inspiracje przywiozłam.

Ten woreczek to żart, na festivalu jest nakaz - bez chemii i środków odurzających. Sprawdzają wszystkich, nawet babcie!