Wielkanoc we Wrocku

Kilka dni z dala od mieszkania a więc i od moich problemów ze sprzedażą i przeprowadzkami. Nazajutrz po przyjeździe, w piątek, pojechałyśmy z Asią pożegnać jej działkę na Odkrywców, bo teraz trzeba gromadzić forsę na oswajanie Domu. Więcej czasu byłyśmy na tej działce ' narazie nie do sprzedaży' bo tam się więcej dzieje.

A wieczorem pierwszy wspólny posiłek czyli kolacyjka na poddaszu. 

W sobotę dopołudnia poświęcenie koszyczka wielkanocnego, bardzo klimatyczne bo na zewnątrz kościoła. 

Potem spacer po starówce z Córeczką, takie wałęsanie się tu i tam, nawet zlokalizowałyśmy miejsce gdzie w czerwcu będzie brał ślub jej syn Andrzej a mój starszy wnuk Dżej.

Obfita świąteczna obiadokolacja w trójkę, bez wnuka Maro bo on w Nadolicach z rodzeństwem.

W niedzielę po długim, wielkanocnym śniadaniu wybraliśmy się do Nowego Domu ale to już opisałam w poprzednim poście. Wieczorem znowu obfita kolacja tym razem znowu w czwórkę. 

W poniedziałek o poranku śmigus dyngus taki że podłoga mokra a potem strzał - szot z pełnoletnim Wnukiem. Ponieważ wreszcie wyszło słoneczko wybraliśmy się na Odkrywców całą czwórką. 

Najpierw na działce nr 5, przeznaczonej do sprzedaży. sprzątanie i pożegnanie. Troche żal ale nie ma już czasu na opiekowanie się dwoma działkami, po zakupie Domu, no i forsa jest bardzo potrzebna.Potem chwila odpoczynku, delikatne porządki na działce nr 1 i znowu odpoczynek. Pogoda wymarzona. 

Wieczorem obiadokolacja i wczesne spanko, bo jutro zwyczajny dzień pracy i nauki. 

To właściwie fotopost ale ja ostatnio takie lubię, więcej obrazów niż tekstu. I muszę się nauczyć i zapamiętać, że mowa jest srebrem ale milczenie złotem. I że nie jest dobrze dla głowy gdy usta są za długo otwarte. Ostatnio może tym odstraszyłam kupca i kupcową chociaż intencje miałam dobre. Ale to dopiero drudzy oglądający. Trudno, lekcje trzeba odrobić i tylko odpowiadać na pytania.

Już tradycyjnie proszę o niekomentowanie tego posta, jest rodzinny, dla mojej umykającej pamięci. Jak widać głównie jemy i pracujemy, spacerujemy i odpoczywamy. Taka u Nas Wielkanoc była w tym roku.

Nowy Dom Dzieci

Po kwartale starań wreszcie jest w rodzinie Stary Nowy Dom Asi i Lesia. Moja Córeczka z  Narzeczonym kupili DOM. Zdjęć od nich mamy sporo i ciekawość mnie zżerała by go zobaczyć na własne oczy i poczuć. Pojechałam tam z Asią by go obejrzeć naocznie i osobiście bo zdjęcia tylko pobudzały wyobraźnię.

Oglądanie czegoś pierwszy raz ma jakiś specyficzny i niepowtarzalny urok, zwłaszcza gdy znasz to miejsce z opowiadań i fotografii tylko. To oczekiwanie, to pierwsze spojrzenie, odczucie, zadziwienie i oczarowanie lub rozczarowanie. Ja zostałam oczarowana od pierwszego wejrzenia. Cudowny, tajemniczy stuletni dom o grubych murach, pełen różnych możliwości. Z historią do odkrywania. 

Z wielkim potencjałem. Z niespodziankami a więc i lepiej i gorzej. Ni stajnia ni stodoła przerobiona na mieszkanie przez niekonwencjonalnego poprzedniego właściciela, miłośnika łuków.

Dom chociaż stoi na maleńkiej działce jest w przecudnej okolicy. To przedmieście Wrocka ze starodrzewem Podgrodzie. zieleń i woda, ścieżki i mosteczki, miejsca do spotkań i do samotnych spacerów. Tu to dopiero będzie cudnie latem i jesienią!!!

Drugi raz byłam tam z Asią i Leszkiem i tym razem pomyszkowaliśmy po zakamarkach i zobaczyłam ile tam jest jeszcze prac do zaplanowania, zaprojektowania i wykonania. Ilu fachowców do zatrudnienia. Ile forsy do wydania. Na szczęście mają gdzie mieszkać i mają czas i pomysł na dwuetapowe działanie remontowe i adaptacyjne. Mnie by to przerażało ale oni są młodzi i pełni zapału - dadzą radę😘

Potem jeszcze poszliśmy do lokalnego kościółka, klimatycznego chociaż nie starego.  

A TUTAJ zamieszczam link z FB pierwszy raz więc nie wiem czy się uda.